زتا رتیکولی .... Zeta Reticuli
زتا رتیکولی (Zeta Reticuli)مجموعه ای از دو ستاره است که در حدود 39 سال نوری از زمین قرار دارند.
موقعیت آنها ، در صور فلکی نگاری (constellation Reticulum) قرار گرفته است ،
و در آسمان بسیار تاریک نیز با چشم غیر مسلح قابل مشاهده میباشد.
از نظر موقعیت ، چون در محل بادهای جنوبی از مجموعه قرار گرفته اند ، از شمال مدار راس السرطان قابل رویت نمیباشد.
مشخصه ها
در اصل تصور می شود که کوتوله های جايگزين (subdwarfs) ، دومین ساکنین درهاله ی کهکشان قدیمی باشند.
هم اکنون گمان می رود که این دو ستاره ، جوانتر از دیسک ستاره کهکشانی باشند،
اما هنوز بطور قابل توجهی مسن تر از خورشید هستند ، شاید به اندازه هشت میلیارد سال مسن تر .
آنها به مجموعه ی متحرک ستاره ” زتا هریکولس” (Zeta Herculis) تعلق دارند.
این ستاره ها ، ” زتا رتیکولی 1″ و ” زتا رتیکولی 2″ هستند . هر دو کوتوله زرد (در ترتیب اصلی) شباهت قابل ملاحظه ای به خورشید ما دارند .
بدون در نظر گرفتن سیارات غول پیکر ، کشف شده است که در اطراف هر یک از اجزای سازنده ، ایجاد سیارات مشابهی شبیه به کره خاکی ما امکان پذیر است.
با این حال ، این ستاره ها به عنوان خورشید ، تنها با 60 ٪ از فلزات غنی شده اند.
با توجه به دانش کنونی ما ، احتمال کمتری دارد که سیارات خاکی کوچک در اطراف این ستاره با فلزات کمتری غنی شده باشند ، هر چند مانع ازایجاد و توسعه ی گاز بسیار حجیم نمیشوند.
” زتا رتیکولی 1″ از نظر گستردگی کمی کمتر از خورشید ، اما نورانی تر از آن است .
این ستاره از نظر طیفی در کلاس G2.5V قرار دارد.
” زتا رتیکولی 2″ از نظر جرم و درخشندگی بسیار شبیه به خورشید ماست .
این ستاره از نظر طیفی در کلاس G1V قرار دارد.
این ستاره مشکوک به یک همراه نزدیک ستاره ای بود . با اینحال آن همراه مشکوک ، یک ساخته ی مصنوعی فرض می شد.
در 20 سپتامبر 1996 اعلام شده بود که این سیاره فراخورشیدی یک ستاره ی در حال چرخش است.
این سیاره مداری کوتاه دارد (0.14 AU) و جرم آن ، حدود 27 % سیاره مشتری است.
با این حال ، اینگونه کشف شد که :
انقباض ساده ی سیگنالی نشان داده بود که سبب ایجاد ارتعاش ستاره ای میشود.
اعتبار فرهنگی
مجموعه ” زتا رتیکولی” به دلیل ارتباط و پیوستگی آن با یوفوشناسی (ufology) محبوبیت قابل توجهی به دست آورده است .
اغلب ادعا میکنند که ” زتا رتیکولی” خانه ی بیگانگان است که بازدید از زمین و ربودن انسان ها به دلایل مختلف ، معمولا توسط همین بیگانگان ( خاکستریها ) انجام میپذیرد.
این باور از آنجا شکل گرفت که “بتی” و “بارنی هیل” (Betty and Barney Hill) ادعا کردند که در سال 1961 ربوده شدند.
سال ها بعد ”بتی هیل” ، تحت هیپنوتیزم توانست ، نقشه ی ستاره ای که به آن منتقل شده بود را بکشد .
این نقشه موقعیت نسبی ستاره بیگانگان و خورشید را نشان میداد.
در مصاحبه ای برای یک برنامه مستند تلویزیونی ، باب لازار (Bob Lazar) ، مردی که اولین بار “منطقه 51 ” را ، به عنوان مرکز پژوهش “راز بشقاب پرنده ها” معرفی میکرد ، به این مساله نیز اشاره کرد که بشقاب پرنده هایی که او ادعا می کرد به مبحث “مهندسی معکوس” کمک کرده اند ، ممکن است از مجاورت ” زتا رتیکولی” آمده باشند.
نظریه ی دیگری که درباره ی ” زتا رتیکولی” عنوان شده ، این ادعا است که برنامه ی “تبادل سری” بنام “پروژه سرپو” (Serpo) متشکل از 12 نفر ، برای سفر به سرپو تشکیل شده است. گفته شده که سیاره سرپو در ” زتا رتیکولی” قرار دارد.